Herman van Ankeren

No more duties!

Ik heb me altijd afgevraagd wat het eerste was dat Beatrix deed na haar abdicatie op 30 april 2013 toen ze 's avonds in een leeg Drakensteyn binnen kwam.

Ik kan me zo voorstellen dat ze zich eerst lekker in een sjofel jogging pak heeft gehesen om daarna met de voetjes omhoog en een borrel en peuk in de hand even wat te mijmeren over de jaren die op dat moment definitief achter haar lagen.

Na een flinke slok chardonnay dwaalden haar gedachten vast af naar de momenten van internationale erkenning en respect voor de wijze waarop zij het koningschap gestalte had gegeven. Zo anders dan moeder Juliana 

Met een glimlach dacht zij vast terug aan de wijze waarop zij de monarchie zakelijker had gemaakt maar ook moderner.

Misschien heeft ze wel een traantje gelaten bij de spookbeelden in haar geest van de Bijlmerramp, de vuurwerkramp in Enschede en de grote brand in Volendam.

Ongetwijfeld voelde ze de rillingen door haar lijf bij de gedachte aan het overlijden van haar zoon Friso. 

Was dat misschien het moment dat ze een nieuwe peuk op stak en een tweede fles chardonnay opentrok?

Ik zal het wel nooit weten.

-Noodlot kent geen protocol-